Po noclegu w Gelibolu dostaliśmy się promem - przez cieśninę Dardanele - na kontynent azjatycki. Tam podziwialiśmy Troję oraz Pergamon.

Kolejne dwa dni spędziliśmy w Didim, malowniczym, nadmorskim miasteczku. Skąpani w promieniach słońca, odprężeni odpoczywaliśmy na plaży. Wieczorami spacerowaliśmy między sklepikami, straganami i restauracyjnymi ogródkami. Co tu dużo mówić - szum morza, blask księżyca oraz bezchmurne, gwiaździste niebo wprawiały w odpowiedni nastrój, który potęgowała wielka sympatia Turków w stosunku do polskiego narodu - zwłaszcza płci pięknej.

Następny dzień to Seleck - ruiny bazyliki św. Jana, Efez oraz Meryem Ane - Sanktuarium Domku Matki Bożej. Antyczne zabytki widziane na żywo są znacznie atrakcyjniejsze niż te w albumach czy podręcznikach. Teatr, odeon, agora, biblioteka Celsusa, świątynia Hadriana, fontanna Trajana - to tylko wybrane punkty programu zwiedzania. Siódmy dzień to dalszy ciąg niezapomnianych wrażeń. Mowa tu o Pamukkale oraz Hierapolis. Cudowne, niewyobrażalnie piękne, śnieżnobiałe tarasy wprawiają w zachwyt. Pobliskie ruiny otoczone zielenią i wszystkie inne egzotyczne stworzonka pozwalają oddać się rajskim fantazjom.

Ostatnim etapem wycieczki okazał się być Stambuł. Największe i chyba najbardziej zatłoczone miasto Turcji. Spacer tamtejszą ulicą to nie lada wyzwanie. Trudno przyzwyczaić się do ciągłych klaksonów oraz drogowych kolizji. Oprócz miejskiej organizacji oglądaliśmy fascynujące budowle m.in. Błękitny Meczet i pałac Tokapi, Meczet Sulejmana Wspaniałego. Stambuł zachwyca zarówno za dnia, jak i w nocy.

Sądzę, że każdy z uczestników miło będzie wspominał ten wyjazd. Na długo pozostaną w pamięci dialogi z Turkami: "Normal price 25 lira, but for my friends 20 lira.", wszędzie słyszane: "Jak się masz?" czy "Dzień dobry!" (mówione również wieczorem).

Szybko zleciało, teraz Turcja to tylko wspomnienie i te kilkadziesiąt zdjęć...

Katarzyna Gabło